میلاد کوثر پیامبر
میلاد حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) و روز زن را تبریک می گویم. تقارن روز زن و میلاد صدیقه طاهره(س) باعث شد که متن زیر را بنویسم که ان شاء الله مفید واقع شود.
این روز ها صحبت های زیادی می شنویم در رابطه با خانواده، نقش زن در خانواده و... ولی کمتر شده است که روی این مسائل به صورت عمیق فکر کنیم. از یکی از مشاهدات اخیر خودم شروع می کنم. در مسافرت اخیری که به گیلان داشتیم عصر روز اول قصد کردیم بریم یک دریاچه زیبا در جنوب شهر رشت و تقریبا تا اوایل شب هم آن جا بودیم بنده که خسته شده بودم رفتم یک سوی دریاچه که دیدم دو تا زن با یک ماشین می آیند و همراهشان هم سه بچه تقریبا سه چهار ساله بود خلاصه آمدند تا کنار دریاچه با چه وضعی بدی از نظر پوشش و شروع کردند به سیگار کشیدن و جالب بود که اصلا سر خود می رقصیدند و راه می رفتند در حالی که بچه هایشان هم در حال مشاهده آن ها بودند. با خودم فکر می کردم این طفل معصوم ها چه چیزی از مادرانشان دارند یاد می گیرند؟ خیلی دلم سوخت و کلا دپرس شدم.
واقعا چرا باید جامعه ما به سمتی برود که مادران به جای نقش صحیح در تربیت و رشد فرزندان این گونه برخورد کنند؟اصلا چرا تعارف کنیم در فیس بوک در جامعه در دانشگاه در هر محیط عمومی که غربال نشده باشد نگاه کنی یه نظر نمی رسد اکثر خانم ها توانایی و سواد فرزندداری و تربیت نسل را داشته باشند اصلا در مساجد و در روضه های بیشتر زنانه چه خبر است؟ چه تعداد از این روضه ها به خاطر چشم و هم چشمی و ... است؟ این می شود که وضع جامعه بدین سو می رود شخصا دیدم مادری که می گفت به بچه من بگو نماز بخونه من اصلا راضی نیستم ازش نماز نمی خواند یا مادر دیگری که نماز شب می خواند ولی بچه اش نه نماز می خواند نه حجاب درست و حسابی داشت! نهایت توجهی که بعضی از مادران به فرزندانشان می کنند این است که آن ها را یک کلاس زبان انگلیسی یا آشپزی یا میک آپ(آرایش!) یا ایروبیک(یعنی رقص) می فرستند. اصلا چرا راه دور برویم در همین درمانگاه بیمارستان شهرمان یک دختر بچه هفت ساله بعد از عمل آپاندیسیت پرفوره آمده بود و مادرش از استادمان پرسید می تواند برقصد؟! یعنی از کل سوالاتی که برای همچین مادری می توانست پیش آید فقط همین رقص برای ایشان مهم بود! البته مشاهدات خوب هم داشتم ولی الان به خاطر موضوع این مقولات را ذکر کردم.
همه این ها را گفتم که یک چرا در ذهن شما به وجود بیاید. واقعا به نظر شما چرا وضعیت این طور شده؟ آیا اصلا قضاوت من صحیح هست؟ دوست دارم شما هم پاسخ این پرسش را بدهید.
من دلایل مختلفی را می توانم برای این موضوع ذکر کنم ولی در این نوشته می خواهم فقط به یکی از آن ها که به نظر من مهم ترین هست بپردازم. به نظر من فقدان آموزش علت این مسئله هست ما پیش از مدرسه و در طول مدرسه ابتدایی راهنمایی دبیرستان و بعد از آن در دانشگاه هیچ آموزش صحیحی برای تربیت نسل و مدیریت خانه و زندگی و حتی همسرداری نمی بینیم. اکثرا همین طوری و بنابر تجربیات اکثرا غلط و ایدئولوژی ها سراسر اشتباه به این موارد می پردازیم. خیلی محدودند کسانی که بنشینند برای آموزش مشورتی کنند و کلاسی بروند کتابی بخوانند در سیستم آموزشی هیچ چیزی در این رابطه نیست نتیجه هم طبیعتا همینی می شود که الان هست. ما در حرفه و فن از خیاطی و نجاری و جوشکاری یاد می گیریم ولی از خانه داری و بچه داری و... هیچ جیز یاد نمی گیریم خانه داری سفره آرایی و جارو زدن نیست خانه داری آن چیزی است که حضرت فاطمه زهرا(س) به آن می پرداخت کار خانه با او بود و او از این قضیه خوشحال بود زیرا علاوه بر مدیریت داخل خانه با نامحرم هم ارتباط نداشت خانه داری همسرداری است خانه داری تربیت افرادی مثل حسن و حسین و زینب هست خانه داری این است که ایشان به همسرشان فرمودند:اى على! من از پروردگارم شرم دارم كه چيزى از تو درخواست كنم كه توان برآوردن آن را نداشته باشى. این ها می شود خانه داری.
حالا در جامعه ما آموزش که نیست خانه داری هم که کسر شان است نتیجه هم این می شود. اصلا چرا خانه داری در جامعه ما در دید بعضی ها انقدر پایین آمده است؟ چون که اقتصاد و پول شده است همه چیز. زن و مردی که بیرون کار می کنند شرایط اقتصادی بهتری دارند نسبت به موارد مشابهی که خانم خانه دار هست البته این را بگویم بعضی از مادران در خانه نمانند بسیار بهتر است مادری که در خانه بنشیند به جای تربیت بچه مدام آموزش های غلط بدهد همان بهتر که فرزندان همچین مادری را نبینند. یک شعر طنزی بود که از شعر بسیار زیبای مادر ایرج میرزا اقتباس شده بود همچین مادری به درد نمی خورد مادری که از صبح تا شب سرش تو وایبر و واتس آپ و اس ام اس و ماهواره و ... باشد همان بهتر که در خانه نباشد چون رفتار غلط همچین مادری برای فرزندش تنها باعث تربیت ناصحیح می شود. از آموزش می گفتم در دین ما احادیث متعددی در باب خانه داری همسر داری و تربیت فرزند هست ولی چقدر به این ها در کتب دینی سیستم آموزشی پرداخته شده است؟ تا آنجا که یادم هست فقط چند حدیث آن هم همین طوری برای خالی نبودن عریضه در کتاب دین و زندگی دبیرستان آورده شده است. هنوز یادم نمی رود که متاسفانه داستان بسیار زیبا و مفید خواستگاری امیرالمومنین از حضرت محمد(ص) برای دختر گرامی اش حضرت فاطمه زهرا(س) در قسمتی از کتاب بود که امکان تهیه سوال از آن نبود و طبیعتا هم آموزش داده نمی شد. هیچ کس به این اعتراض نمی کند. البته فقط نیمه خالی لیوان را نبینیم در بعضی مدارس آموزش هایی هم داده می شود یا بعضی خانواده ها خودشان انقدر بافرهنگ و اندیشمند هستند که اصلا انسان لذت می برد به همچین خانواده هایی نگاه کند. بیشتر از این سرتان را درد نمی آورم.
التماس دعا
السلام علیک یا فاطمه الزهرا...
